Zwanger worden lukt niet

Een anonieme lezeres deelt vandaag haar verhaal op Zusthave. Ze wil dolgraag moeder worden en is samen met haar man al sinds augustus 2015 bezig om zwanger te raken, helaas is dit tot heden nog niet gelukt.

Unexpected result

Stoppen met de pil

Ik wist altijd al dat ik moeder wilde worden maar toen ik mijn man ontmoette wist ik het zeker. Dit word de vader van mijn kinderen. In het begin heb je het gezellig en ben je daar nog niet zo zeer mee bezig en zeker nog niet op de leeftijd die ik toen had. Ik was nog jong en zat zelf nog op school. Tegen het einde van mijn opleiding begon ik eens te rekenen, als ik op dit moment zwanger zou raken zou ik mijn opleiding zwanger kunnen afronden.. Omdat ik vóór de pil zeer onregelmatig ongesteld was wist ik dat het wel eens wat langer kon gaan duren en wou daarom niet té lang meer wachten. Het begon steeds een beetje meer te kriebelen en ik wist dat mijn man er al langer klaar voor was. Ik had het stiekem al eens ter sprake gebracht en op 15 augustus 2015 stonden ik en mijn man in de badkamer, ik stond op het punt mijn anticonceptiepil te slikken en zei ik voorzichtig: ‘Zal ik deze maar weggooien?’ tegen mijn man. Hij zei met een grijns op zijn gezicht: ‘Doe maar..’ We keken elkaar aan en ik vroeg nog een keer voor de zekerheid of hij het meende. Zo gezegd, zo gedaan.

Naar de huisarts

Omdat ik nog op school zat hebben we het gewoon laten gaan. Als het zou gebeuren zou het geweldig zijn, zou het wat langer op zich laten wachten was dat ook prima. Voordat de eerste cyclus op gang kwam duurde al even maar ik maakte mij nog geen zorgen, ‘ontpillen’ noemen ze dat toch? De tweede cyclus liet helaas nóg wat langer op zich wachten.. Maar i.v.m langdurige stress ook niet gek. Nadat ik mijn school had afgerond werd ik wat ongeduldig. Inmiddels waren we een jaar verder en besloot naar de huisarts te stappen. Ik nam een vriendin mee (die ik het pas had verteld) ter support en hoopte dat de huisarts mij kon helpen. Ik snap dat ze niet veel kon met de informatie die ik had aanzien ik pas 2 cyclussen gehad, als je het überhaupt cyclussen kon noemen. Maar toch voelde ik mij alles behalve serieus genomen door mijn huisarts door mijn nog jonge leeftijd en stuurde mij weer naar huis om het nog maar eens een jaartje te proberen..

Cyclussen

Na uren en uren achter Google besloot ik bepaalde vitamines en kruiden te proberen omdat er genoeg succesverhalen over online stonden. Ik slikte ‘Zwanger worden’ pillen van de Etos (gehele cyclus), Monnikspeper en Teunisbloemolie om mijn cyclus hopelijk te verkorten (voor de eisprong) en na de eisprong Tarwekiemolie om de innesteling te bevorderen. Ook deed ik ovulatietesten maar omdat er geen pijl op te trekken was wanneer en/of ik überhaupt ging ovuleren liet ik deze al gauw links liggen. De pillen deden al meteen hun werk want na een cyclus van 136 dagen en 231 dagen ontstond er een cyclus van 92 dagen, maar helaas wist ik nog steeds niet of ik geovuleerd had.. Maar dat kon mij niet zoveel schelen op dat moment, ik had een mooie cyclus en de maanden daarna werden de cyclussen steeds een beetje korter. De cyclussen schommelen nu tussen de 61 en de 39 dagen, dit is natuurlijk al een hele verbetering maar nog niet met het resultaat wat we zo graag willen. Na heel veel teleurstellingen van negatieve zwangerschapstesten wist ik het allemaal even niet meer. Ik heb het allemaal weer aan de kant gelegd en ben even niet 24/7 bezig geweest met het feit dat ik zo graag zwanger wou worden. Aan het einde van 2017 was ik ook daar wel weer klaar mee omdat er nog steeds niets gebeurde. Inmiddels had ik wel al wat signaaltjes opgepikt. Als mijn borsten pijnlijk werden kon ik de klok erop gelijk zetten dat ik 14 dagen erna ongesteld zou worden en zo leerde ik na heel veel onzekerheid mijn lichaam steeds een beetje beter kennen.

Nóg geen baby

We gingen weer een nieuw jaar in zonder een zwangere buik of baby en wou er werkelijk alles aan doen om het te laten slagen. Daarom ben ik weer begonnen met de vitamines en kruiden, ovulatietesten waar ik nu wél wat aan heb! Zo heb ik namelijk mijn eerste eisprong kunnen vastleggen op ovulatietestjes, en ik heb ‘m gevoeld hoor! Ik was altijd al bekend met buikpijntjes en wist dus nooit wanneer waar iets vandaan kwam. Maar omdat ik ‘m op de test heb kunnen vastleggen wist ik nu hoe dat voelde. Helaas was deze cyclus wéér geen succes maar ik had voor mijn gevoel meerdere mijlpalen bereikt. Dit was ook de eerste cyclus dat ik samen met mijn man een zwangerschapstest heb gedaan. Eerder deed ik het alleen omdat hem niet elke keer wou teleurstellen.

Teleurgesteld

De laatste cyclus maakte mij verward. Ik had mijn eisprong gevonden en was blij dat ik ‘m weer vast had kunnen leggen op testjes. Een aantal dagen na mijn ovulatie had ik zoveel signalen dat het raak was en deed iets wat ik achteraf liever niet had gedaan.. Ik deed een ovulatietest deze reageert namelijk hetzelfde als een zwangerschapstest als er HCG in je urine zit. Ik had met mijzelf afgesproken dat als de ovulatietest positief zou zijn ik daarna een zwangerschapstest mocht doen, ik had er namelijk nog 1 in het la liggen maar wou ‘m eigenlijk bewaren voor 14dpo (days past ovulation). En ja hoor, de ovulatietest was nog positiever dan die van de eisprong zelf. Helemaal blij naar beneden gerend om de zwangerschapstest uit de lade te pakken. Ik weet nog dat ik dacht: ‘Ik weet het zeker, die test is positief! Geen twijfel mogelijk..’ De minuten verstreken en liep weer naar boven om het resultaat van de test te bewonderen. En helaas OMO-WIT! En ik was er nog zo zeker van.. Toch bleef ik hoop houden, en hoopte dat het misschien te vroeg was voor een zwangerschapstest.. Maar helaas bleek die positieve ovulatietest waarschijnlijk gewoon een verlate verhoging te zijn geweest van LH in mijn lichaam want afgelopen maandag was de duivel er alweer. Op naar een nieuwe ronde met nieuwe kansen..

Zo gek dat ik er toch nog zoveel vertrouwen in heb. Inmiddels zijn we 14 cyclussen verder (incl. de 2 waarvan ik niet weet of ik ze wel mee kan tellen) en gaan we de 15e cyclus in. De 3e met vitamines/kruiden en ovulatietesten.. 3x is scheepsrecht toch?

Advertenties

Een gedachte over “Zwanger worden lukt niet

  1. Dapper om zo zelf aan de slag te gaan. Maar een dokter moet je na een jaar proberen toch doorverwijzen naar een ziekenhuis. Ik zou eventueel via een andere huisdokter toch alvast een doorverwijzing vragen, want ondanks je eigen berekeningen en testen zijn er toch factoren waar je zelf geen zicht op kan hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s